En hoe verschrikkelijk veel deugd het heeft gedaan om een paar maanden op een versnelling lager te leven.
Kan u daar dan even voor zorgen mevrouw Deconinck?
Dat zou (tijdelijk) een mooie oplossing zijn.Hoe ik mijn schuldgevoel kan afbouwen?Maar wij hebben geen kinderen op de wereld gezet om hen met de zorg te belasten (hoe zot ze er ook van zijn ze wonen te ver en bovendien moet iedereen langer werken.Dat betekent, andere mensen betalen voor iets wat ik veel liever zelf zou doen.Of, zo u wil, er recht op heb.Voorlopig lukt het allemaal, omdat we maar én kindje hebben dat voltijds naar de kinderopvang kan gaan.Wij hebben een vrij bescheiden brutoloon (ai, dat pensioen) en zijn daarom (en om andere redenen) allebei zelfstandige in bijberoep.En ik zou vooral van u graag weten, hoe ik dat dan precies allemaal moet doen.Omdat ik een kind heb, waar ik van hou.Want ik werk in een sector waar het er nogal hard aan toe kan gaan.



Om nog maar te zwijgen over wanneer die school op een gewone dag is afgelopen.
Om het verschil toe te passen.
Ik voel me schuldig mevrouw De Coninck) en 1/3 naar mijn mobiliteit.
Hij is daar graag, maar ik heb hem niet gewild om alleen s nachts een slapend kind te hebben.Want het is geen optie om daar met het openbaar vervoer naartoe te gaan.Maar toch weet ik het even niet meer.Wij gaan meesteres gratis cam binnenkort op reis, wij hebben geen honger en wij dragen mooie kleren.Ik zou immers niet meer gezien worden als een goede werknemer, want ik ben er niet 100 van de tijd.Nauwelijks vakantie gehad (behalve mijn zwangerschapsverlof) en braaf veel belastingen betaald.Wij zijn twee fulltime werkende ouders, met een baby van 11 maanden.


[L_RANDNUM-10-999]